Yalan

Yolda giderken boş boş etrafı seyretmek yerine düşünmeyi tercih edip alık alık yürüyenlerden olmayı tercih edenlerdenim ben. Yine yolda yürüken tezatlar üzerinde düşünüyodum neden diye sormayın düşünüyodum işte belki edebi bi laf çıkar diye olabilir. Kendi çapımdan büyük bir lafın ağzımdan çıkması bana mutluluk verir bazen, başkası duymasın diye sessizce söylenmiş laflar. Başkası duyarsa ağzından çıkanı kim bilir bakarsın ciddiye alır büyük şeyler beklemeye başlarlar senden…
Neyse konuya gelelim biz.

Öylesine aklıma takılmış bir laf işte bu ne altında bişi armaya gerek var nede takılmaya ama ben taktım
“O kadar alıştım ki yalanlarına, doğrularına kanarım artık!” işte aklıma takılan cümle budur. Manasını düşündüm yol boyunca bi graiplik var mı yok mu diye uzun uzun düşüneyim dedim ama sonra başka bişi takıldı aklıma ona sardım bende. Şimdi yıne geldi aklıma ve en iyisi yazarak düşünmek dedim.
haydi beraber dşünelim günce yardım et bana, bu cümle bi garip geldi bana ama doğruluğuna da inandım bi anda.

İnsanlar birbirlerine inanır, güvenir, dayanır doğruluklarına, peki ya yalancılar, yalancılar yok mu etrafımızda yada susanlar …

Yok yok yazıp yazıp sildim, cümle aştı beni sanırım, daha sonra tekrar düşünmek lazım bunu.